حسنک وزیر

وب اگر چوبه دارم باشد/ دوست دارم که کنارم باشد/ چوبه بر دوش چنان است که گو/ دست در زلف نگارم باشد.

تاثیر تحریم ها بر ادبیات رئیس جمهور

عده­ای بر این باورند که تحریم­ها بر کشور ما هیچ تاثیری ندارد. به این­که این ها چه کسانی هستند و چرا چنین اعتقادی دارند، کاری نداریم و نظرشان کاملا محترم. اما من می­خواهم اثبات کنم که این تحریم­ها چندان هم بی­تاثیر نبوده­است. یادتان هست آن اوایل که دکتر احمدی­نژاد آمده­بود چه سخنان گهرباری نثار این­ و­ آن می­کرد. مثلا می­­فرمود: «اندازه بزغاله هم نمی­فهمند اما دم از روشنفکری می­زنند» یا« شما چیِ کی هستین؟» و یا آن جمله تاریخی که بر خلاف توصیه استاد ادب! بر زبان مبارک ایشان جاری شد؛«آن ممه را لولو برد». من خودم سخنرانی«ممه و لولو را به صورت زنده، مشاهده و استماع می­کردم که ناگهان خانم وزیر، سر به زیر شد. درست نمی­دانم از خجالت بود یا برای وارسی چیزی!

در این ارتباط شاعر می فرماید:

اون ممه را لولو برد؟

چیکارش کرد؟ اونو خورد؟

نه! گذاشتش تو یخچال

تا خنک شه و باحال

اون چیز خنکش خوبه

بی کک و مکش خوبه

لولو خیلی با هوشه

اون چیزو می­فروشه

قیمتش یه میلیارده

«جه جورم پولیز وارده!؟(بیا ببینم پول داری؟)

خبر خبر خبر دار

اون چیز اومد به بازار

ناگهان یه میلیاردر

اونو خرید، داد دکتر

حقو رسوند به حق دار

بچه ها خدا نگهدار!

القصه اگرچه آن ادبیات و این شعر که زائیده ی ذاتی آن ادبیات است، به دور از نزاکت است و این را هم برادر شریعتمداری تائید می­فرماید و هم صدا و سیمای نجیب ما ولی شکر خدا به دلیل تحریم­ها این ادبیات دارد کم­کم می­رود به کوه کبود و از صفحه روزگار محو می شود .البته باید حق داد که وقتی لقمان از بی­ادبان، ادب می­آموزد، از حداد ادیب و مودب هم نباید انتظار داشت چیزی غیر از از این نصیب «طرفش» بشود(همش تقصیر این حداد است!). اما به هر حال، من از چند ماه پیش به این ور چیز خاصی از«جناب دکتر» ندیده و نشینده­ام(شاید به این دلیل که ممکن است رفته باشند دکتر!)، جز در آن جلسه­ی معروف«سوال از رئیس جمهور» که بندگان خدا، 50- 60 نماینده، کلا«10 سوال» پرسیده بودند و جناب رئیس، خودش یک تنه «دهها سوال» در جواب آن سوالات مطرح فرمودند و به یکی از آن ده سوال هم جواب درست و حسابی ندادند که هیچ، بلکه «راس امور» را شستند و گذاشتند کنار تا به امید خدا در آفتاب بهاری خشک شود، دیده شود بلکه پسندیده شود! تقصیر ایشان نبود. بالاخره در آستانه­ی عید بودیم و ما همگی در تکاپوی شست وشو و رفت و روب. تنها مشکلی که وجود داشت این بود که نامبرده قبل از شست و شو، اقدام به حال و حول کردند که طبق آئین نامه خارجی و داخلی مجلس، این امر تخلف است و «پی نگرد قانونی» دارد! اما انصافا غیر از آن جمله­ی پایانی که گفتند:«اگر کمتر از 20 بدهید نامردیه!»،«چیز» خاصی نگفتند که حمل بر بی­ادبی باشد. واژه«نامردیه» هم شاید فقط برای من کمی سنگین بوده باشد که لرم و گرنه ممکن است بلانسبت به هیچ جای کسی هم برنخورد! من معتقدم چنین اتفاق مهم و پر برکتی ناشی از تحریم هاست که باعث شده واردات فحش را بر ما تحریم کنند. یک پیامد این ادعا این است که این حرف های بد اصالتا مال خارجی هاست و ما خودمان همین جوری خیلی خوبیم. این جمله که می­گوید:«لعنت بر پدر و مادر کسی که در این مکان آشغال بریزد»، هم مال خارجی هاست چونکه ما اصولا از گذشته تا کنون هرجایی که دلمان خواسته آشغال ریخته ایم و می ریزیم و نیازی به حصر مکان ریختن آشغال نداریم! بنابراین این اطلاعیه از بیخ و بن، وارداتی است. به امید روزی که تحریم ها سبب شود همه ما،پاستوریزه شویم! (علی الویژه جناب دکتر).

این سخن بسیار نیکو و بجاست:

اقتدار ما از این تحریم هاست

گر گران شد از پی تحریم ،شیر!

البته باید ز گاوان خواست ماست!

  
نویسنده : اصغر احمدی ; ساعت ۳:٤۸ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/٢/۱٥